Zou jij doen?

Eind december liep ik naar de supermarkt vlak bij huis en tijdens mijn wandeling zie ik een dikke bos met sleutels liggen. Midden op het voetpad. Wat doe je? Gewoon doorlopen was voor mij geen optie maar wat moest ik er wel mee? Ik kijk een keer om me heen en zie verder niemand die een eventuele eigenaar is van de enorme sleutelbos.  Wel loopt er een stel langs me heen die me vragend aankijkt…. Ik zie ze denken.. Wat gaat die mevrouw met die sleutels doen? Ik heb gehandeld naar wat als eerste in me op kwam en hierdoor een goede daad verricht.

Een auto stelen?

Mijn oog valt op een grote zwarte autosleutel. Een opel sleutel om precies te zijn. Ik ga op onderzoek en gelukkig staan er niet veel Opels. Ik tref dus vrij snel de auto waar de sleutel bij werkt. Uiteraard komt er geen moment in mij op om de auto te stelen maar ik dacht wel: “ wat als iemand anders wel slechte bedoelingen heeft?” . Ik wil de de auto doorzoeken om een telefoonnummer te vinden maar ik voelde me zo ongemakkelijk dat ik snel de deur weer dicht en opslot heb gedaan.

Een hele blije meneer.

Ik vis een pen en visitekaartje uit mijn tas en schrijf erop dat ik zijn/haar autosleutels heb gevonden en ze mee heb genomen. Een klein uurtje later gaat mijn telefoon. De eigenaar van de auto heeft gelukkig mijn kaartje gevonden. Hij was zo blij dat hij me bloemen wilde sturen. Dit hoeft natuurlijk niet, maar deze meneer wilde me zo graag wat geven dat ik zijn zakje met oliebollen mee kreeg. Een ontzettend lief gebaar.

Een goede daad.

Met een smile van oor tot oor liep ik terug naar huis met mn zakje oliebollen. Ik heb een goede daad verricht door de medemens te helpen. Jeetje wat was het fijn om te zien hoe blij deze meneer was met zijn sleutelbos. Ik kreeg er een heleboel positieve energie van.

Zou ik het weer doen?

De situatie was voor mij ideaal om op deze manier te reageren. Ik had verder geen andere plannen en ik woon in de buurt. Dus ja ik zou het zo weer doen. Maar wellicht in een andere situatie zou ik toch anders reageren. Wat ik wel weet is dat ik sowieso “iets” ga ondernemen. Als je mij dit 10 jaar geleden had gevraag denk ik dat ik zou zeggen: “Ik laat de sleutels gewoon liggen en loop door” . Maar ik heb nu gezien hoe blij iemand kan zijn terwijl het voor mij een kleine moeite was. Wat zouden jullie doen? Toch de auto doorzoeken naar een telefoonnummer?